301 Moved Permanently

Moved Permanently

The document has moved here.

Yazı Detayı
11 Temmuz 2019 - Perşembe 12:30 Bu yazı 698 kez okundu
 
Yurdunu terk etmeyen çocuklar (İnciraltı çocukları)
Zeyyat Şahin
 
 

İzmir, İnciraltı Ögrenci Yurdu...
80'ler....
Kızların ve erkekkerin aynı yurtta kalmasından kimsenin korkmadığı ve bunun kimseyi korkutmadığı yıllar...
İzmir, kentlerin en büyüğü değil ama en büyülüsü. Büyülü, çünkü aristokrasinin ve bürokrasinin değilse de aşkın ve özgürlüğün başkenti; kentlerin en çocuk kalmışı ve yoksul Anadolu kentlerinin hülyalı çocuklarının düşü...

Düşlerinin peşinde koşan ve düşlerine sığmayan çocukların yolu İNCİRALTI YURDUNDA kesişti. Ve biz İNCİRALTI ÇOCUKKARI,tıpkı İzmir gibi hep çocuk kaldık. Ve bugün hala en çocuk halimizle yılda bir kez YURDUMUZDA buluşup sahil gazinosunda bıraktığımız o dalgın ve hüzünlü çocuğa sarılıyoruz. 

Eylül Darbesi'nin yüreklerimize yerleştirdiği korku gözlerimizden anlaşılmasın diye önümüze bakan çocuklardık biz ve hep hüzünlüydük. Hilmi Yavuz'un " Hüzün ki en çok yakışandır bize" dizesi çoğumuzun ezberindedir bu yüzden. O hüzünlü çocuk, o sahil gazinosunda hep bizi bekkeyecek ve biz o çocuğun hatırına hep geleceğiz YURDUMUZA VE TERK ETMEYECEĞİZ YURDUMUZU. 

Neredeyse tek ortak yanı radyodan, Yurttan Sesler Korosu'ndan aynı türküleri dinlemek olan Anadolu kentlerinden, kasabalarından ve köylerinden gelmiştik ama artık hepimizin ortak bir yanı vardı:İNCİRALTI YURDU .Birbirimizin hayatına girmistik ve hayatımıza hiç unutamayacağımız insanlar ve hikayeler girmişti. Biz bu ortaklığı hiç bozmadık. Hep içimizde yaşattık ve 11 yıldır da temmuz yaklaştı mı yüreğimizde bir martı kanat çırpmaya başlıyor çünkü YURDUNU TERK ETMEYEN ÇOCUKLAR'ın yurtlarında buluşma vakti yaklaşmaktadır.

Bu vakit, hikayeleri hatırlama ve iki gün de olsa yeniden yaşama vaktidir. Bu vakit, artık çoğu hayatımızı terk eden kişileri ve anları hatırlama vaktidir: Orhan Albay, Gazanfer Abi, Erol Abi, Bekci Apo Dayı, Emin Abi'nin yeri, Şen Kıraathanesi, " Ali Rıza Erkek, Ali Rıza Erkek,telefonunuz vardır " anonsu ve hiç anons edimemenin hüznü, 11 numaralı otobüs, sabahın köründe otobüs kuyruğu, kız bloklarının önünde gecenin son cümlesi için oluşan kalabalık..... Ve bizi her yıl buluşturan MURTAZA ABİMİZ( MURTAZA SÜL)

Velhasılıkelam bir güzel hikâyenin içinden geçtik ve icimizde unutulmaz hikayeler kaldı. Aşık olduk, arkadaş olduk, ağladık, ENTALPİ şarkılarıyla hüzünlendik "Gittiğimiz Yağmurla Geri Geldik " çünkü biz YURDUNU TERK ERMEYEN ÇOCUKLARIZ, İNCİRALTI ÇOCUKLARIYIZ. 

6-7 Temmuz' da 11.sini gerçekleştirdiğimiz İNCİRALTI BULUŞMASI yine çok güzeldi çocuklar gibi şendik, çocuklar gibi eğlendik. Belki yüzlerimizi, seslerimizi unutmustuk ama aynı hikâyenin icinden geçmenin verdiği aşinalık yetiyordu. Yillarca görüşmemiş olsak da hemencecik kaynaştık, ne de olsa İnciraltı hikayelerinde hepimiz kahramandık ve şimdi fark ediyoruz ki hepimiz başroldeydik. Kim başrolde olduğu bir hikayeyi unutabilir ki?
12.buluşmaya daha cok var mı?

 
Etiketler: Yurdunu, terk, etmeyen, çocuklar, (İnciraltı, çocukları),
Yorumlar
Haber Yazılımı